W okresie powojennym zaczęto zastanawiać się nad innym niż wojskowe użyciem energii jądrowej. W 1951 roku w Stanach Zjednoczonych po raz pierwszy wykorzystano ciepło z reaktora do wytworzenia pary i napędu turbiny. Otworzyło to drogę do rozwoju energetyki jądrowej. W 1954 roku w ówczesnym Związku Radzieckim, została otwarta pierwsza elektrownia atomowa wytwarzająca energię elektryczną z energii pochodzącej z rozszczepiania jąder atomu, głównie uranu. Początkowo głównym zadaniem elektrowni jądrowych była produkcja materiału na potrzeby wojskowe. Dopiero w latach 70. elektrownie jądrowe, projektowane już na potrzeby cywilne, zaczęły odgrywać istotną rolę w energetyce.